Wyzerowane (Thevenin) - standard w teorii obwodów. Każdy liniowy układ widziany z dwóch zacisków zachowuje się jak jedno źródło napięcia UAB z szeregowym rezystorem RAB (twierdzenie Thevenina; równoważnie: źródło prądu z równoległym rezystorem - twierdzenie Nortona). Aby znaleźć RAB, wyłącza się źródła: idealne źródło napięcia utrzymuje stałe napięcie przy każdym prądzie, więc dla zmian prądu działa jak zwarcie (0 Ω). Idealne źródło prądu daje stały prąd przy każdym napięciu, więc działa jak przerwa.
Ten tryb odpowiada na pytania o pracę pod obciążeniem: o ile spadnie napięcie dzielnika po podłączeniu odbiornika (U = UAB · Robc / (RAB + Robc)), jaki prąd popłynie przy zwarciu A-B (UAB / RAB), przy jakim obciążeniu moc będzie największa (Robc = RAB). Gdy źródło napięcia jest wpięte wprost między A i B, wynik to 0 Ω - idealne źródło nie ma rezystancji wewnętrznej. Prawdziwe źródło (bateria, zasilacz) ją ma: dorysuj ją jako rezystor szeregowo ze źródłem.
Usunięte - rezystancja samej sieci rezystorów, jakby źródła wyjęto z płytki i zostawiono puste miejsca. Tyle pokaże omomierz między A i B przy odłączonym zasilaniu. Przydaje się, gdy źródło jest na schemacie tylko „przy okazji”, a interesuje cię sama drabinka, dzielnik czy mostek, albo gdy sprawdzasz pomiar omomierzem. Uwaga: wyjęcie źródła napięcia rozcina gałąź, w której było, więc wynik może być zupełnie inny niż w trybie Thevenina.
W układzie bez źródeł oba tryby dają ten sam wynik. Napięcia węzłów, prądy i moce na schemacie zawsze są liczone dla pełnego obwodu ze źródłami - przełącznik zmienia tylko RAB.